روح زندگی در خانه های قدیمی
" خانه های قدیمی " را دوست دارم
" تاریخ " در آن ها به " زیبایی " در " حرکت " است
همه چیز " عمر " دارد
" حرف " دارد
" برکت " دارد
" تکنولوژی " آن ها را " له " نکرده
" یاغی گری ها ی مدرن " ، " تغییرشان " نداده
هنوز " حیاط " هست
" حوض " هست
" کوزه " هست
" قناری " می خواند
" ماهی " شنا می کند
" دیوارهای اتاق های کوچک "
" مهمان " ، " جمعیتی زیاد " است
" سفره ها " گسترده اند
" نه دو نفره "
" نه چهار نفره "
" صدای پیرها " شنیده می شود
" حضورشان " ، " برکت خانه " است
" کوزه ها " ، " مملو از ترشی " است
" دیگ کوچک " مفهومی ندارد
" نذری پزان " به راه است
" همسایه " ، " حق به گردن " دارد
" دست ها صدا " دارند
" درختان نفس " می کشند
" باغچه " هنوز " آرزو " نشده
" زیرزمین " ، " انباری " نیست
" حیاط " را " بالکن " نمی خوانند
" پنجره " فقط در " نقاشی ها " نیست
" باران " در " خانه " ، " می بارد "
" ایوان " زیر " حصیر " است
" چایی " همیشه " دم " است
" روی سماور"
" توی قوری "
" درب خانه " ، " همیشه باز " است
" مهمانی ها " ، " دلیل و برهان " نمی خواهد
" غذاها " ، " ساده و خانگی " است
" بویش " نیازی به " هود " ندارد
" عطرش " تا " هفت خانه " می رود
کسی " نان خشکه " ندارد
" نان " ، " برکت سفره " است
" مهمان ناخوانده " ، " آب خورشت " را " زیاد " می کند
" دلخوری ها " ، " مشاوره " نمی خواهد
" دوستی ها " ، " حساب و کتاب " ندارد
" سلام ها " این قدر" معنا " ندارد
" سلام گرگی " وجود ندارد
" افسردگی " ، " بیماری نایابی " است
" گلدان های " خانه " اسیر " نیستند
" درخت یاس " هنوز هست
" بوی یاس " از " شیشه های عطر" نمی آید
" دست پدر" همیشه " پر" است
" خانه " همیشه " شسته " است
" خاک " این جا نمی ماند
همه چیز " زنده " است
حتی اگر آن " خانه "
سال های سال " متروکه " مانده باشد .
